zaterdag 29 november 2014

Laatst...

  • was ik mijn notities op mijn iPod aan het opruimen en kwam ik de notities van dit rubriekje tegen.
  • schrok ik me een hoedje van al de dingen die erop stonden.
  • kwam ik erachter dat het al van in september geleden was sinds ik jullie nog eens een update gegeven had.
  • vond ik het dus dringend tijd voor een nieuwe "laatst..."
  • was het echt nazomer en genoot ik daar met volle teugen van.
  • maakte ik van de gelegenheid gebruik en ging wandelen met Oscar. Uiteraard met analoge camera in de aanslag. De maanden september en oktober zijn de mooiste maanden voor analoge foto's.
  • Ik ging ook nog eens wandelen met de familie voor de verjaardag van mijn oma. Mijn nichtje en ik trokken een selfie waarop ze het grappigste gezicht ooit trok.
  • likete Eva Mouton mijn foto op instagram (jaja, dat is echt een levensgebeurtenis).
  • de school waar ik naartoe ga, werd 100 jaar en dat vierden ze door een klas in te richten zoals het zou zijn geweest 100 jaar geleden. Ik moest mij serieus bedwingen om het typemachine niet onder mijn trui naar buiten te smokkelen.
  • werd de scouts een belangrijk deel van mijn leven want ik zette mijn eerste jaar als leiding in.
  • ging een kinderdroom in vervulling en verkleedde ik me als prinses. Het leuke was dat mijn leden er ook eventjes echt mee weg waren dat ze bezoek kregen van een heuse prinses.
  • hadden we ook nog eens scoutsweekend en verkleedde ik me als een ontdekkingsreiziger.
  • was het duidelijk mijn verkleedperiode, want bovenop de Dr. Livingstonewannabe en de prinses, ging ik ook nog verkleed als Bartel van Riet. Mijn compagnongs gingen als bedelaar en bruid. Kan u raden wat het thema was van het feestje? Verkleed-je-met-een-woord-dat-begint-met-een-B-feestje, uiteraard!
  • postte de enige echte Bartel van Riet deze foto op instagram. De zon ging plotsklaps schijnen en er daalden engeltjes neer uit de hemel.
  • kreeg ik een levensechte lama recht uit Peru.
  • zag ik de eerste kerstlichtjes opduiken in het straatbeeld.
  • wou ik niet onderdoen in de kerstsfeer, dus haalde ik mijn kersttruien boven. Het mandarijntjesseizoen luidt voor mij ook het kersttruienseizoen in.
  • smeekte mijn hertenkop om ook versierd te worden.
  • luidde ik dan ook maar het kaarsenseizoen in.

  • kon ik al wat schrappen van mijn 17-before-18 lijst. Ondertussen is hij nog verder aangevuld hoor.
  • kookte ik al 2 van de 5 keer. De spinazie zag mij wel zitten, denk ik.
  • gebruikte ik ook mijn polaroid.
  • las ik: To kill a mockingbird van Harper Lee, Elle s' appellait Sarah van Tatiana de Rosnay en Madame Bovary van Gustave Flaubert.
  • zag ik: The wolf of wallstreet, The Grand Budapest Hotel, The Notebook, Midnight in Paris, The LEGO movie, Pulp Fiction en Mr. and Mrs. Smith.
  • downloadde ik het nieuwe album 1989 van Taylor Swift, en hoewel ik vol stak met vooroordelen voor mevrouw Swift, vind ik het album steengoed. Mijn favoriet nummer is met voorsprong Blank Space. Die videoclip ook, zo mooi!

donderdag 13 november 2014

DIY | natuurlijke poster

Driewerf hulde, de herfst is er eindelijk! De herfst is bij uitstek mijn favoriete seizoen. Alles is oker en bordeaux, 's avonds ziet de lucht barbieroze, je kan kastanjes poffen, het wordt net koud genoeg voor de eerste mutsen en dikke sjaals. Topamusement dus.

Onlangs kwam ik een quote van Albert Camus tegen. "L'automne est un deuxième ressort où chaque feuille est une fleur," zei hij volgens het internet ooit. Awel Albert, dat vind ik nu eens heel mooi gezegd van u, zo mooi dat ik daar graag iets mee wil doen.
Op een druilerige dag, terwijl ik de hond een paar rondjes in onze tuin liet crossen, begon de gloeilamp boven mijn hoofd te branden.
Vandaag laat ik jullie zien hoe je je eigen natuurlijke poster maakt.

Wat hebben we nodig, Eva?

Wat moeten we doen, Eva?

  • Ga eens wandelen in het bos, of kijk in je straat of in je tuin en kies een groot genoeg blad uit. Ik gebruikte een blad van een trompetboom, het blad is zoals je ziet echt gigantisch.
  • Schrijf je quote met de alcoholstift op het blad. Belangrijk is dat het blad nog niet gedroogd is.
  • Snij met je breekmes enkele woorden naar keuze uit. (Ik was lui en koos voor de korte woorden). Hier is het dus van belang dat je blad nog vochtig is, anders is het te broos en zal het blad sneller breken als je erin snijdt.
  • Laat je blad drogen tussen krantenpapier en leg er een stapel zware boeken op.
  • Wanneer je blad droog genoeg is, kan je het ergens ophangen met bijvoorbeeld een stukje washi-tape.

Tza-daaam! Prachtig om naar te kijken terwijl je als een burrito in je dekentje gerold ligt.

dinsdag 4 november 2014

(busy) life lately

! PAS OP ! Deze post bevat een hoop gezaag en negativisme.

Jullie hebben het de laatste tijd waarschijnlijk wel gemerkt dat er wat minder gepost wordt op We Doen Eens Zot. Dat komt omdat ik het nogal druk heb de laatste tijd, maar wat gaat er nu juist allemaal om in mijn leven? Ik dacht dat ik het even met jullie moest delen vandaag.

Ten eerste zit ik in mijn laatste jaar in het secundair. Dit brengt veel werk met zich mee zoals bijvoorbeeld een eindwerk. Mijn eindwerk draagt de titel "Feministische literatuur toen en nu: een vergelijking tussen De Tweede Sekse van Simone De Beauvoir en Waarom We Allemaal van Mars Komen van Cordelia Fine" Een hele boterham, maar om deze twee boeken te vergelijken moet ik ze natuurlijk ook gelezen hebben. 
Ja, dat zijn serieuze kloefers. Waarom het jezelf makkelijk maken als het ook moeilijk kan?

Daarnaast moet ik nu ook aan mijn toekomst gaan denken (ugh, wat een beladen woord) en ging ik in de herfstvakantie lessen bijwonen aan de Universiteit van Gent en van Leuven. Ik weet nu ongeveer 93% zeker dat ik Taal- en Letterkunde voor Frans en Nederlands wil gaan volgen.


Iets wat me echt geholpen heeft de laatste tijd zijn to-dolijstjes. Ik ben echt een fanatiek doorschrapper geworden en het geeft echt een heerlijk gevoel als ik mijn papiertje doormidden scheur nadat ik mijn laatste taakje doorstreept heb. Klinkt dat raar? 

Het is natuurlijk niet al school wat de klok slaat. Scouting maakt ook een groot en erg belangrijk deel uit van mijn leven. Nu ik leiding ben zijn er naast een hele hoop erg fijne dingen, ook veel verplichtingen bij gekomen. Zo was er bijvoorbeeld onze jaarlijkse mosselfeest waar we ons uit de naad gewerkt hebben, maar uiteraard een succes was.
Maar zoals ik al zei zijn er ook een hele hoop fijne dingen, zoals bijvoorbeeld leefweek. Dan leven we een hele week in onze scoutslokalen. Mijn iPod stond na die week vol met prachtige selfies van mijn lieve medeleiding.
Heeeei Mustang ;)
En alsof dat allemaal nog niet genoeg was, kwam daar nog eens een verkoudheid bovenop. Niets erg hoor, je kent dat wel, het irritante gehoest en de constant verstopte neus. Deels natuurlijk ook mijn eigen fout, misschien was het toch niet zo een goed idee om zes keer op twaalf dagen uit te gaan, woeps... Maar hé, puntje negen van mijn 17 before 18 lijst moet ook verzorgd worden.
Als bewijs geef ik jullie de donkerblauwe wallen onder mijn ogen die toch duidelijk aanwezig zijn. Hoera voor de bril die dit allemaal bedekt!

De teller van mijn bloglovin'account staat ook heel hoog, er moet echt een serieuze blogleesmarathon gehouden worden.

Toch, na al dat gezaag en die grote afwezigheid van de laatste tijd blijven jullie hier plakken. Daarom een dikke merci! Er vinden toch steeds maar weer nieuwe mensen de weg naar We Doen Eens Zot, en dat doet me echt heel erg veel deugd. Onlangs overschreed ik ook de grens van 150 volgers, zo ronde getallen, het heeft toch iets.